Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Ασπρόμαυρο...




κούραση
που ξεκινά από μέσα
περνάει από τη μέση
και καταλήγει στα πόδια
διχασμός
ανατροπή
ξεκίνημα
τελείωμα
φόβος
ανασφάλεια
ερωτηματικά
θαυμαστικά
.............
τώρα
σε λίγο
αύριο
θα και μπορεί
ξανά
.......
εξάντληση
μέσα και έξω
πάνω και κάτω
....................
ξανά 
διχασμός
σύγκρουσης
απόκρουσης
όλα αυτά ένα εγώ
και άλλο ένα
κουράστηκα
πολύ


υ.γ.1 είχα καιρό να βγάλω μαυρίλα και κούραση εδώ μέσα!
υ.γ.2 μερικές φορές κοιτάζοντας τη ζωή μου λέω 
δε μπορεί κάποιος μου κάνει πλάκα...
 
 

8 σχόλια:

jtv είπε...

Ρε συ;;;;
Τι πράματα είναι αυτά;;;
Για σύνελθε και ανέβα λιγάκι
Σαββατιάτικα...
Αν ήσουν εδώ θα σ'έστρωνα
αλλά τι να σε κάνω τώρα;;;

Υ.Γ.Και γω μόλις είδα τον τίτλο, νόμιζα θα έγραφες για τον
Π Α Ο Κ.

Εύχομαι εύκολο ξεμπέρδεμα...

roundel είπε...

*jtv*
Εντάξει μόνο και μόνο που έγραψα νιώθω καλύτερα:)
Μπα δε ξεμπερδεύονται τόσο εύκολα αυτά...

meggie είπε...

Ευτυχώς roundel μου, δεν μου μοιάζεις ... εγώ έχω κάνει τη Μέγκυ κατάμαυρη ...

άστα μπερδεμένα ...
που θα πάει γμτ ... θα βρουν μόνα τους την άκρη ή ... θα ξεχαστούν όσο ακριβώς θα μας ... ξεχάσουμε.

roundel είπε...

*meggie*
Το μεγάλο θέμα που λες κορίτσι είναι ότι τις περισσότερες φορές κάνουμε κακή χρήση του εαυτού μας, με αποτέλεσμα αυτό να συσσωρεύεται και να έχουμε ξεσπάσματα όπως το δικό μου τώρα!

Θα τη βρούμε την άκρη, όπως κάνουμε τόσο καιρό άλλωστε!

Απλά μερικές φορές είναι σημαντικό τελικά το να μπορείς να καταθέσεις και την μαυρίλα σου...
Θέλει θάρρος και αυτό:)

Καληνύχτα κορίτσι...

Velvet2 είπε...

Για αυτό υπάρχουν
τα χρώματα Ρουντ
Βαλε το κόκκινο στα χείλια
και ξαναφύγε μακριά
Ντυσου όμορφη
Ομορφη

roundel είπε...

*Velvet*
Η φυγή είναι μια άμεση λύση...
προς το παρόν κρατώ μια απόσταση με στόχο τη ξεκούραση και είπα ν'αφήσω τη φυγή για το επόμενο σκ!
Ομορφιές πολλές:)

Nikatsu είπε...

Εκεί που είσαι ήμουν και εκεί που είμαι θά 'ρθεις...
Και τούμπαλιν...
Δεν είναι τίποτα.Μόνο του θα φύγει και θα ξανάρθει και θα ξαναφύγει κ.ο.κ...

roundel είπε...

*Nikatsu*
Όσες φορές και αν πηγαινοερχόμαστε, ποτέ δε στεκόμαστε στο ίδιο σημείο!
Χμ δε ξέρω αν έρχεται και φεύγει μόνο του αυτό! Τουλάχιστον για το ξου νομίζω βάζω και το χεράκι μου!
Καλημέρα:)