Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Υπέροχο τίποτα...





Κ. Βήτα ~ 2




Απλά κλαίω...



22 σχόλια:

kovo voltes... είπε...

Μαζί σου...Μα θα γίνει το τίποτα και πάλι ΟΛΑ...
*μελωδία απο τις πλέον αγαπημένες!

~reflection~ είπε...

Ποτέ μου δεν κατάφερα να διακρίνω
την Λεπτή Αδιόρατη Γραμμή
όπου το κλάμα από θλίψης, οργής, πόνου
γίνεται ξανά κλάμα Ζωής και Ευτυχίας
μπρος στις λεπτομέρειες του θαύματος που κραάμε στα χερια μας...

Σε φιλω...

Joyce είπε...

Βρες ένα υπέροχο κάτι και κρατήσου. Τα δάκρυα στεγνώνουν κάποτε, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
http://www.youtube.com/watch?v=uJrRldSssdo

Γλυκιές καλημέρες!

Φόβος..... είπε...

Ακόμη και στο καυτό δάκρυ σου βρίσκω τη δροσιά που χρειάζομαι.

annanas είπε...

χμ..καφές επιβάλλεται

Margo είπε...

Τίποτα; Η ύπαρξη από μόνη της είναι πάρα πολλά Μυρτώ μου.. όχι πως και το δάκρυ δε χρειάζεται.. αποφορτίζει, προετοιμάζει το πιο μεγάλο χαμόγελο:)

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

μυστικό το ταξίδι των δακρύων, ανάμεσα από ουρανό και θάλασσα, από μουσική και σιωπή...

Λένα είπε...

Δε ξέρω γιατί κλαις :(
Αλλά, μη κλαις!
α) έχω ένα πακέτο χαρτομάντηλα, θες να το μοιραστούμε;
β) όλα περνάνε
γ) όλα ξεχνιούνται
δ) έρχονται καλύτερες μέρες (;)
ε) δεν έχω (ε)

καλύτερα τώρα;
Ε;

Greg είπε...

Είναι εκείνες οι στιγμές που το Συναίσθημα περισσεύει τόσο ώστε να μην μπορεί να Εκφραστεί με λέξεις.
Πρώτη φορά που ερωτεύτηκα έκλαιγα..και εγω και εκείνη, χωρίς να ξέρουμε γιατί.
Πρώτη φορά που έχασα κάποιον δικό μου έκλαιγα ξανά.
Το στοίχημα είναι να μην παραλύεις απο τον φόβο. Κλάψε μέχρι να στεγνώσει.
Το καθήκον μου είναι να μην σου αφαιρέσω το δικαίωμα να κλαις..και δεν σου προσφέρω χαρτομάντηλα, συνέχισε..

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε...

Απλά... Νιώθω...

Φιλί

Ανώνυμος είπε...

ΟΥΣΤ!

roundel είπε...

*kovo voltes...*
Το τίποτα κάθε μέρα γίνεται όλα, γι'αυτο είναι υπέροχο, το κάναμε να είναι υπέροχο!

Αλήθεια θα κατέβεις Αθήνα την Τετάρτη; Θα χαρώ πολύ να σε έχω μαζί μου!

φιλιά

roundel είπε...

*~reflection~*
Σαν σφουγγαράκι κάπως πρέπει και γω να εκτονώνομαι, το κλάμα είναι ένας από τους τρόπους!

φιλί

roundel είπε...

*Joyce*
Και αυτό το κάτι από το τίποτα ξεκινάει...έχω πολλά τέτοια υπέροχα κάτι και κάθε μέρα που περνάει βρίσκω και άλλα. Οι προηγούμενες μέρες ήταν δύσκολες καθώς η κούραση και η ένταση είναι μεγάλη...το κλάμα μερικές φορές είναι ένας τρόπος εκτόνωσης και αποφόρτισης...ένας δικός μου τρόπος ίσως. Και μη ξεχνάμε ότι 32 μέρες στο σύνταγμα δεν είναι και λίγες! Το κλάμα χρειάζεται όσο και το γέλιο!

φιλί και χαμόγελο μεγάλο:)

roundel είπε...

*Φόβος.....*
Δεν έχω λόγια φόβε!
Μόνο :)...

roundel είπε...

*annanas*
Ναι αμε!

roundel είπε...

*Margo*
Μερικές φορές μου χρειάζεται να μένω απλά σε ένα υπέροχο τίποτα για να μπορώ να κάνω πάλι...

Μερικές φορές ξαπλώνω σε μια δροσιά με κλειστά τα μάτια και φαντάζομαι ότι αιωρούμαι στο απόλυτο κενό, αδειάζω το κεφάλι μου από τις σκέψεις, σαν ένα ρεσταρτ!Αν μου βγει και κανα κλάμα ακόμα καλύτερα γιατί νιώθω ότι καθαρίζω... Ε αυτό το τίποτα είναι απλά υπέροχο...

φιλιά

roundel είπε...

*ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ*
Μαγικό θα έλεγα γενικά το ταξίδι!

roundel είπε...

*Λένα*
χαμόγελο!

roundel είπε...

*Greg*
Μερικές φορές μη σου πω και όλες τις φορές, τα πράγματα είναι πιο απλά απ'όσο φανταζόμαστε ή νομίζουμε. Η απλότητα ενός τοπίου, μιας μουσικής ή μιας σύνδεσης με έναν άλλον άνθρωπο μπορεί να φέρει δάκρυα...χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στεναχωριόμαστε!

Το τοπίο της φωτό, η μουσική, το υπέροχο τίποτα και το κλάμα, φτάνουν για να είναι πολλά από μόνα τους!

roundel είπε...

*ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ*
Απλά...μου φτάνει...

φιλί

roundel είπε...

*Ανώνυμος*
Κόλλησες...
Πες και τίποτε άλλο!