Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

Παραλία...










- Θέλω να το δω.
- Όχι δεν στο δείχνω.
- Μα γιατί αφού θέλεις και συ να το δω.
- Και συ που το ξέρεις, αφού σου λέω πως δεν θέλω.
- Και από πότε εσύ εννοείς αυτά που λες;
- Δεν μου έχεις εμπιστοσύνη;
- Όχι. Δεν συνηθίζω να εμπιστεύομαι τοίχους. Αλλά άστα αυτά τώρα, θα μου το δείξεις;
- Είπαμε όχι.
- Άλλο λίγο να επιμείνω και θα τσαντιστείς!
- Αυτό θέλεις; Να με εκνευρίσεις;
- Όχι απλά θέλω να μου το δείξεις.
- Και άμα το δεις τι θα καταλάβεις;
- Δε θέλω να καταλάβω, θέλω απλά να το δω και τότε να νιώσω.
- Γιατί χωρίς να το δεις δε νιώθεις;
- Νιώθω αλλά θέλω να το μοιραστείς μαζί μου.
- Ναι αλλά εγώ δε θέλω να μοιραστώ τίποτα.
- Προσπάθησε λίγο ακόμα και θα το πιστέψω.
- Πιάνει;
- Με τίποτα.


υ.γ. Φεύγοντας...


4 σχόλια:

Jade είπε...

^^
..τοίχοι, τι να πεις, δε βάζουνε μυαλό.. ^^

roundel είπε...

Δυστυχώς δε βάζουν!

Spartan Oblivion είπε...

Μια και είπες τη μαγική λέξη: Παραλία!

Μου επιτρέπεις να βάλω λίγη τρέλα πλάι στον αξιολάτρευτο ρομαντισμό σου;

http://www.youtube.com/watch?v=pjzPEqhELJ8

Λένε πως με την τρέλα όλα πιάνουν...

roundel είπε...

*Spartan Oblivion*

Καλά λένε...

Τι νομίζεις το να είσαι ρομαντικός στις μέρες μας είναι και αυτό μια τρέλα!

Ευχαριστώ για το βίντεο :)