Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Καλοκαίρι στην Αθήνα...








  Το φετινό καλοκαίρι στην Αθήνα είναι εντελώς διαφορετικό από τα είκοσι εφτά προηγούμενα που μέχρι στιγμής έχω ζήσει. Φέτος συμβαίνει κάτι εντελώς πρωτότυπο και εντυπωσιακό. Φέτος το καλοκαίρι ή τουλάχιστον το δικό μου καλοκαίρι διαδραματίζεται στη πλατεία. Σε αυτή τη πλατεία περνάω σχεδόν όλα μου τα απογεύματα και τα βράδια. Η αλήθεια είναι ότι πια έχουμε μείνει λίγοι στη πλατεία. Αυτό συμβαίνει κατά τη γνώμη μου γιατί αρκετός κόσμος έχει φύγει για διακοπές, γιατί αρκετά παιδιά έχουν φύγει σε νησιά για δουλειά, αλλά και γιατί αρκετός κόσμος χρειαζόταν ένα διάλειμμα από όλο το προηγούμενο διάστημα που για όλους μας ήταν δύσκολο. Η αλήθεια είναι ότι η κούραση όλων μας είναι μεγάλη. Δεν είναι εύκολο να μένεις σε μια πλατεία στο κέντρο της Αθήνας επί 50+ μέρες. Αρκετές φορές έχω φτάσει στα όρια μου να πω πως θα κάτσω σπίτι μου και δεν θα ξαναπάω στη πλατεία, όμως κάθε φορά αφού παίρνω τον χρόνο μου, ξαναγυρνάω με μεγαλύτερη δύναμη απ' ότι πριν. Αυτό που με κάνει να συνεχίζω να στηρίζω τον αγώνα του κινήματος είναι ότι στο μυαλό μου ως μόνη λύση αντιμετώπισης της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, είναι η αυτοοργάνωση και η αλληλοβοήθεια.  Στο σύνταγμα θυμηθήκαμε τι σημαίνει δημοκρατία, τι σημαίνει ανταλλαγή σκέψης, ιδεών. Θυμηθήκαμε ότι μπορούμε ακόμα να αποφασίζουμε εμείς για εμάς.  Σε αυτή τη πλατεία βρεθήκαμε αγανακτισμένοι και έχουμε καταλήξει αποφασισμένοι να παλέψουμε, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Έτσι λοιπόν για εμένα δεν υπάρχει κάτι περισσότερο ενδιαφέρον αυτό το καλοκαίρι από αυτή την αυτοοργάνωση στη καρδιά της Αθήνας. Μπορεί μια δευτέρα να βρίσκομαι καθήμενη στις καυτές από τον ήλιο πλάκες της πλατείας, και όχι σε μια παραλία, συζητώντας για την άμεση δημοκρατία και ίσως μερικοί από εσάς να με πείτε τρελή. Ίσως και να είμαι. Όμως σήμερα καθώς παρακολουθούσα την προβολή ενός ντοκιμαντέρ για τις καταλήψεις στην Αργεντινή που οργανώσαμε στη πλατεία και με χτυπούσε ένα αεράκι δροσερό ένιωθα μεγάλη πληρότητα. Κοίταζα πρόσωπα να κάθονται δίπλα μου και να παρακολουθούν έχοντας την ίδια αφοσίωση με εμένα μια προβολή που πριν λίγο καιρό θα την οργάνωνα στο σπίτι μου το πολύ με ένα άτομο ακόμα και μόνο μια σκέψη μου ερχόταν στο μυαλό, ότι μπορούμε. Μπορούμε να φτιάξουμε αυτό που λέγεται άμεση δημοκρατία που δεν σχετίζεται με τίποτα που ως τώρα έχουμε ζήσει. Έστω αν η κυβέρνηση δεν αλλάξει ποτέ, πάντα θα έχουμε την επιλογή να αλλάξουμε εμείς. Να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας, τον τρόπο που βλέπουμε και χειριζόμαστε τις καταστάσεις γύρω μας. Αυτό συμβαίνει καθημερινά στη πλατεία Συντάγματος και σε κάθε άλλη πλατεία της Ελλάδας. Αλλάζουμε....Και γω νιώθω μεγάλη ευτυχία που είμαι μέρος αυτής της αλλαγής, έστω και αν αυτό σημαίνει ότι για φέτος το καλοκαίρι δεν έχει μπάνια.

Ελπίζω να είστε όλοι καλά...

9 σχόλια:

kovo voltes... είπε...

Μόνο τρελή δεν είσαι μικρό μου. Ομολογώ ότι εγώ το διάλλειμα το έκανα. Το είχα άμεση ανάγκη. Και περνώντας απο Σύνταγμα σας θαύμασα. Και εδώ λίγοι είναι. Αλλά απο Σεπτέμβρη, θα ξανανταμώσουμε και τα πράγματα θα ξαναμπούνε σε άλλους ρυθμούς, δυναμικούς. Να μου φροντίζεσαι μόνο...Το μάρμαρο καίει κάτω απο τον ήλιο!! ;)

AnD είπε...

Πολύ ωραία Roundel. Χαίρομαι πολύ για σένα, για την πληρότητα που νιώθεις και τη σιγουριά για τον αγώνα σου.
Πιστεύω κι εγώ οτι είναι η μόνη λύση αλλά δεν έχω την υπομονή που χρειάζεται για να βρίσκομαι εκεί. Κάθε φορά που πηγαίνω καταλήγω να φεύγω με πεσμένο το ηθικό μου αντί να πάρω αυτό που παίρνεις εσύ. Ακούω τον κόσμο κι απογοητεύομαι. Προσπαθώ να αποδεχτώ το πόσο διαφορετικα από μενα βλέπουν άλλοι την κατάσταση. Χρειάζεται υπομονή και δυστυχώς δεν την έχω. Αλλά το δουλεύω γιατί ξέρω οτι το πρόβλημα είναι δικό μου κι όχι των άλλων που δε σκεφτονται όλοι σαν εμένα. Είναι η δουλειά που πρέπει εγώ να κάνω για να αποδεχτώ τη διαφορετικότητά τους.

Καλημέρα και καλή συνέχεια!

meggie είπε...

να προσέχεις
κορίτσι μου
και να "ονειρεύεσαι" πάντα

σου εύχομαι αυτή την ικανότητα να μην την χάσεις ποτέ

σε φιλώ

Margo είπε...

Διάβασα τελευταία κάποια κείμενα που σχολίαζαν ειρωνικά το "άδειασμα" της πλατείας από τους αγανακτισμένους λόγω του καλοκαιριού. Υποθέτω άτομα που δεν ήρθαν ποτέ!
Προσωπικά δεν βρίσκω καθόλου παράλογο να έχει χαλαρώσει ο κόσμος. Το έχει ανάγκη άλλωστε για να μπορεί να συνεχίσει δυναμικά.
Καλό κουράγιο σε όσους παραμένετε και που δεν αφήνετε την ελπίδα να σβήσει.
Πολλά φιλιά Μυρτώ μου

roundel είπε...

*kovo voltes...*
Δεν ήρθες βολτίτσα να σε ξεναγήσω στα μέρη μου! Το πιστεύω ότι από Σεπτέμβρη θα ξανανταμώσουμε.

Καλά έκανες και πήρες την ανάσα σου βολτίτσα μου και γω χρειάζεται να το κάνω αυτό!

Άντε ρε όργιο πότε θα πιούμε καμιά ρακί; Μου έχεις λείψει!

φιλιά

roundel είπε...

*AnD*
Θέλει μεγάλη υπομονή κοριτσάκι είναι αλήθεια αυτό. Και γω μερικές φορές απορώ με τον εαυτό μου! Φαντάσου ότι στις πλατείες βρεθήκαμε άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ μας και προσπαθούμε να φτιάξουμε κάτι που κανένας μέχρί τώρα δεν έχει επιχειρήσει, χρειάζεται χρόνος για να γίνει ζήμωση, υπομονή, επιμονή και αποδοχή! Αμα περάσεις από τη πλατεία στείλε κανένα μαιλ να βρεθούμε:)

φιλιά

roundel είπε...

*meggie*
Σευχαριστώ μέγκυ μου!
Να είσαι καλά!

φιλιά

roundel είπε...

*Margo*
Ούτε εγώ το βρίσκω παράλογο!
Άλλωστε στη πλατεία έζησα στιγμές που ούτε φανταζόμουν ότι μπορεί να ζήσω ποτέ, έχω εμπιστοσύνη στην εμπειρία μου και στα μυαλά και τις καρδιές που συνάντησα εκεί αυτό μου φτάνει για να συνεχίσω να πιστεύω και να κάνω κάθε μέρα ότι καλύτερο μπορώ.

φιλιά

Theorema είπε...

Πάντα καλά και πάντα αποφασισμένη, μικρή.
Δεν πειράζει που δεν έχει μπάνια φέτος, έχει καλύτερα πράγματα! :)
Σε φιλώ με αγάπη από το βορρά (ούτε εδώ έχει μπάνια ;)